Ποίος έκλεψε τη σκάλα για το φεγγάρι;

Πάλι βράδυ,με μουσική να ακολουθά και να οδηγεί το νου.
Έχει πράγματι η ζωή του καθενός μας ένα soundtrack?
Πώς θα ακουγόταν?θα ήταν γεμάτο κομμάτια αργά?γρήγορα?ειρωνικά?βαριά ή χαρούμενα?
Θα εξιστορούσε και θα προφήτευε τη ζωή μας?
θα ζωντάνευε τους εσώτερους κόσμους μας και θα έδινε μορφή στις ενδόμυχες και βασανιστικές σκέψεις μας?
Θα μας ολοκλήρωνε ή θα μας κρατούσε σε συναισθήματα που ποτέ δεν μπόρεσαν να εκφραστούν και να ανήκουν σε αυτό το κόσμο?
Θα μας θύμιζε χαρακιές και χαρές της πορείας μας αλλά ,κυρίως,τι περισσότερο?
Θα γινόταν πύλη προς τα φευγαλέα όνειρα μας?
Τα μουσικά ξεσπάσματα του τι σημασία θα είχαν για τον καθένα?Θα 'φώναζαν' την τύχη ή την αδικία?

Ήχοι που μας στιγμάτισαν αλλά και που είναι ακόμα κρυμμένοι...

Η μουσική αυτή ακολουθία που θα μπορούσε να 'ντύσει' ένα μακρύ trailer της ζωής μας γράφεται διαρκώς και η έμπνευση του 'συνθέτη' της αφήνεται στον ίδιο μας τον εαυτό......

Ασπρόμαυρο Αγκάθι

Η παραπάνω όμορφη εικόνα ανήκει στον Karl Blossfeldt (1865–1932) και πιστεύω πως είναι η πιο 'δυνατή' και ξεχωριστή δημιουργία του.
Κοιτώντας την εικόνα στον υπολογιστή βλέπω κάποιο φυτό(συγκεκριμένα Dipsacus laciniatus) στα γεράματα του να μάχεται να σταθεί πάνω σε 3 μικρούς κορμούς και να τείνει τα άκρα του στη προσπάθεια να σχηματίσει μια καρδιά.Τα αγκάθια του τού δίνουν μια άγρια μορφή καί μοιάζει πιο πολύ δημιούργημα της φαντασίας.Θα το έχει συναντήσει κανείς σε όνειρο μέσα σε αλλόκοτα δάση μαζί με άλλους παρόμοιους σχηματισμούς.Σε αυτό το δάσος θα μπορούσαν να βρίσκονται και άλλες δημιουργίες του Blossfeldt.Κοινά χαρακτηριστικά τους θα ήταν η κανονικότητα αλλά και στοιχεία που την αναιρούν και επιβεβαιώνουν ταυτόχρονα,η γοητεία που θα σε έλξει αλλά και ο κίνδυνος να τα πλησιάσεις.
Ωστόσο οι ασπρόμαυρες εικόνες του Blossfeldt 'ζητάνε' να τις χρωματίσει το ανθρώπινο μάτι.τα δυσχρωματικά μου μάτια θα επέλεγαν κάτι προς το καστανο-καφε-κοκκινο(ελπίζω να πέτυχα τα χρώματα!).
Γι αυτό λοιπόν ψάχνω να βρω κάποιον καλλιτέχνη που να έχει επεξεργαστεί τις φωτογραφίες αυτές και να τους έχει δώσει χρώμα ώστε να μπορούν να στολίσουν αρμονικά τοίχους(και τον δικο μου)!Και επειδή αυτό που ζητάω μάλλον δεν έχει γίνει σε αυτό το σύμπαν θα συνεχίζω να φαντάζομαι τo Dipsacus laciniatus καστανο-κόκκινο μόνο του μέσα σε ενα βαθυκοκκινο περιβάλλον......


ή κάπως έτσι

Γένεσις

Για κάποιο Blog

Ο λόγοι δημιουργίας του μπλογκ θα πρέπει να είναι κατ'αρχάς προφανείς ώστε να είναι αποδεκτό από την υπόλοιπη οικογένεια ιστολογίων,αλλά και μη προφανείς για να νιώθει διαφορετικό απο τα άλλα και να νομίζει πως πραγματικά αυτό έχει αξία.
Ξεκινάει χώρις ουσιαστικό στόχο και αιτία και συνεχίζει έτσι μέχρι το τέλος του.Πρώτα,βιώνει τον ενθουσιασμό της αρχή και επιζητά την επανάσταση του.Μέσα στον εγωισμό και τη νεότητα του έχει μορφή ασαφή και άτσαλη.
Στη πορεία αποκτά χαρακτήρα και σταθεροποιείται σε πρότυπα και φόρμες και ακολουθεί αυτό το δρόμο ώς 'ώριμο' Blog πλέον.
Παράλληλα,το ιστολόγιο οφείλει να συνεργάζεται/συμβιβάζεται/εναρμονίζεται με τον καλύτερο του φίλο,τον δημιουργό του.Είναι χρέος του ως φίλος να τον προκαλεί σε σκέψεις,να τού προτείνει εναλλακτικούς κόσμους και να τον ξεγελάει.
Εν κατακλείδει,αυτή η νέα πια οντότητα σηκώνεται και στέκεται στα πόδια της για να εκφράσει,δεχτεί και ίσως μεταδώσει ανησυχίες γενικού φάσματος σε τουλάχιστον 1 άτομα και να ολοκληρώσει το κύκλο της όπως κάθε τι εδώ πάνω...