Πάλι βράδυ,με μουσική να ακολουθά και να οδηγεί το νου.
Έχει πράγματι η ζωή του καθενός μας ένα soundtrack?
Πώς θα ακουγόταν?θα ήταν γεμάτο κομμάτια αργά?γρήγορα?ειρωνικά?βαριά ή χαρούμενα?
Θα εξιστορούσε και θα προφήτευε τη ζωή μας?
θα ζωντάνευε τους εσώτερους κόσμους μας και θα έδινε μορφή στις ενδόμυχες και βασανιστικές σκέψεις μας?
Θα μας ολοκλήρωνε ή θα μας κρατούσε σε συναισθήματα που ποτέ δεν μπόρεσαν να εκφραστούν και να ανήκουν σε αυτό το κόσμο?
Θα μας θύμιζε χαρακιές και χαρές της πορείας μας αλλά ,κυρίως,τι περισσότερο?
Θα γινόταν πύλη προς τα φευγαλέα όνειρα μας?
Τα μουσικά ξεσπάσματα του τι σημασία θα είχαν για τον καθένα?Θα 'φώναζαν' την τύχη ή την αδικία?
Ήχοι που μας στιγμάτισαν αλλά και που είναι ακόμα κρυμμένοι...
Η μουσική αυτή ακολουθία που θα μπορούσε να 'ντύσει' ένα μακρύ trailer της ζωής μας γράφεται διαρκώς και η έμπνευση του 'συνθέτη' της αφήνεται στον ίδιο μας τον εαυτό......
